กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เก๋อเสวียนเห็นเล่าปี่รู้กาลเทศะเช่นนี้ ในใจก็สบายอย่างยิ่ง จึงทำทีเป็นพระผู้บรรลุธรรมผู้สง่างาม เอ่ยช้า ๆ ว่า:
“องค์รัชทายาทชั่วคราวยังไม่มีภัยถึงชีวิต ท่านอ๋องไม่ต้องร้อนใจ รอข้าน้อยเตรียมการสักหน่อย อีกหนึ่งชั่วยาม ข้าน้อยจะประกอบพิธีร่วมกับเหล่าศิษย์ เพิ่มพรดาวจักรพรรดิให้ส่องเหนือศีรษะขององค์รัชทายาท เพื่อรักษาให้ชะตาฟ้าคงอยู่!”
เล่าปี่ถามอย่างศรัทธาว่า: “เซียนอาจารย์ต้องการเครื่องเซ่นไหว้อะไรหรือไม่? เราจะถวายให้จนครบทั้งหมดแน่นอน”
“ไม่มาก! เอาทองคำหนึ่งพันตำลึง เงินห้าพันตำลึง ผ้าไหมสู่สองพันม้วน ให้ข้าน้อยใช้เซ่นไหว้ฟ้าดินก็พอ”
เล่าปี่ได้ยินว่าจ่ายเงินก็จัดการได้ ในใจดีใจยิ่ง จึงเอ่ยเสียงดังว่า: