เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฝันไปเถอะ!”
คำสี่คำนี้ดุจระเบิดสายฟ้า กึกก้องไปทั่วลานเล็กเหมยถังทั้งในและนอก ทุกคนต่างไม่อยากเชื่อสายตาที่มองคุณชายอ้วนผู้เอ่ยวาจาน่าตกตะลึงผู้นี้
สิ่งที่คนอื่นวาดหวังจนเกินควร ในสายตาของเขา กลับกลายเป็นว่าถูกเอาเปรียบ
“คุณชายผู้นี้ อย่าได้เป็นหนุ่มน้อยที่ไม่รู้คุณค่าของชิวหว่าน แล้วเข้าใจผิดว่าภรรยาที่บ้านคือแก้วตาดวงใจเลย!” ชายชราคนหนึ่งเตือนด้วยความหวังดี
อาเต๊าหัวเราะฮ่า ๆ “ในเมื่อท่านผู้อาวุโสยกย่องแม่นางชิวหว่านถึงเพียงนี้ ข้าก็ยกนางให้ท่านแล้ว! ว่าอย่างไร?”
“เช่นนั้นก็วิเศษ!” ชายชราดีใจออกหน้าทั้งหน้า “ผู้น้อยขอบคุณคุณชาย!”
“ฮ่า ๆ แม่นางชิวหว่านคงได้ยินชัดแล้ว เรื่องค้างคืนนี้ ข้ายกให้ท่านผู้อาวุโสผู้นี้แล้ว เจ้าต้องปรนนิบัติให้ดี ๆ! สร้างตำนานงาม ‘ดอกสาลี่ต้นหนึ่งทับดอกไห่ถัง’ ให้สำเร็จ นอกจากนี้ ขอบคุณแม่นางที่มอบสาวใช้ให้ ข้าจะ ‘เอา’ ไว้ตอบแทนในภายหลัง!”