ตอนที่ 10 เด็ดขาด

“ถามเรื่องไก่น่ะหรือ?” จู้โส่วเจิ้งมีสีหน้ากระอักกระอ่วน “พวกไก่ก็เคยชินดี องค์รัชทายาทลองดูสิ พวกมันกระฉับกระเฉงแค่ไหน?”

อาเต๊าได้ยินดังนั้นจึงกวาดตามองไปรอบ ๆ เห็นไก่ส่วนใหญ่เบียดตัวอยู่ด้วยกัน ไม่ขยับเขยื้อน เห็นได้ชัดว่าถูกทำให้ตกใจ

แบบนี้จะใช้ได้อย่างไร ไก่อารมณ์ไม่ดี ย่อมส่งผลต่อประสิทธิภาพการผลิตไข่น่ะสิ!

เขาส่ายหน้าไม่หยุด “ข้ามองไม่เห็นเลยว่าพวกมันเคยชิน เห็นได้ชัดว่าพวกมันไม่สบายใจเลย! งานของเจ้านี่ทำได้ไม่ดีเอาเสียเลย!”

หวงเฮ่าได้ยินดังนั้นก็ผุดตัวออกมาอย่างรวดเร็ว

“ได้ยินหรือไม่ องค์รัชทายาทตรัสแล้วว่าเจ้าทำได้ไม่ดี! ต่อไปต้องทำตามที่ข้าเพิ่งพูดไป…”

อาเต๊าผลักหวงเฮ่าออกไปด้านข้างด้วยฝ่ามือหนึ่งฉาด

“ถอยไป! จู้โส่วเจิ้ง ฟังข้าพูดนะ…เดี๋ยวก่อน เรียกเจ้าเช่นนี้ดูเหมือนข้าไร้การอบรมไปหน่อย เอ่อ ชื่อรองของเจ้าคืออะไร?”