ตอนที่ 3 ปลื้มใจยิ่งนัก

มองสีหน้าของทหารยามที่ไม่เปิดช่องให้ต่อรองแม้แต่น้อย อาเต๊าก็ส่ายหน้าเบา ๆ เตรียมจะกลับไปก่อนแล้วค่อยคิดหาทาง ใครจะรู้ว่าเวลานี้กลับมีเสียงหนึ่งดังมาจากในห้อง

"ใครนะส่งเสียงเอะอะอยู่หน้าห้อง?"

ทหารยามได้ยินก็รีบตอบ "เป็นองค์รัชทายาทที่ต้องการเข้าไปถวายการคารวะพ่ะย่ะค่ะ"

ภายในห้อง

เล่าปี่ได้ยินว่าบุตรของตนอยู่นอกประตู ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

ต้องรู้ไว้ว่า ช่วงก่อนหน้านี้อาเต๊าป่วยอยู่ตลอด ลุกจากเตียงยังลำบาก วันนี้กลับจะมาถวายการคารวะ

"คงเป็นเพราะวันนี้ร่างกายฟื้นตัวขึ้นบ้าง ลุกเดินได้แล้ว พอมีแรงก็รีบมาถวายการคารวะเราก่อนเป็นอันดับแรก อาเต๊าผู้นี้ช่างกตัญญูยิ่งนัก!"

เล่าปี่รู้สึกปลื้มใจเป็นอันมาก

"ให้เขาเข้ามาเถิด"

ทหารยามรับคำสั่ง เปิดประตูให้ผ่านเข้าไป