กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าปิดแผงระบบ แล้วหันไปสั่งว่า “เจ้าไปตามเตียวหุยมาพบข้า! วันนี้ข้าต้องพบเขา!”
หวงเฮ่าได้ยินประโยคที่โผล่มาอย่างกระทันหันเช่นนี้ ถึงกับมองอาเต๊าอย่างไม่อยากเชื่อ มั่นใจว่านี่กำลังสั่งตน ในใจปนกันไปหมด:
“องค์รัชทายาทเป็นอะไรไป? ไม่เรียกท่านอาก็แล้วไป อย่างน้อยควรเรียกแม่ทัพขวาสักคำ ต่อให้ท่านเป็นองค์รัชทายาท จะเรียกชื่อเปล่า ๆ ได้อย่างไร ดูหมิ่นเกินไปแล้ว! เฮ้อ!
พูดไม่ยั้งคิดแบบนี้ ข้าอยากหาล็อกมาล็อกปากเขาเสียจริง!”
เขากล่าวเสียงดังว่า “กราบทูลองค์รัชทายาท แม่ทัพขวาประจำอยู่ที่หลางจง ห่างจากเฉิงตูกว่าห้าร้อยหลี่ เกรงว่าวันนี้คงมาไม่ได้!”
เมื่อเห็นสีหน้าของหวงเฮ่า อาเต๊าก็เข้าใจในทันที นี่คือยุคสามก๊ก การเรียกชื่อตรง ๆ เท่ากับด่าคน ในใจจึงด่าระบบไปยกใหญ่ แล้วเอ่ยอย่างเก้อเขิน: