เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 218
45
หวังเซวียนมองดูพวงแก้มที่แดงระเรื่อเล็กน้อยของหลี่เหมิงพลางเอ่ยอธิบาย “อาจารย์ปรักปรำผมแล้ว เดิมทีผมมาถึงโรงเรียนตรงเวลานะครับ แต่ดันไปเจอรุ่นน้องผู้หญิงหกล้มอยู่ตรงหน้าประตูโรงเรียน เลยพาเธอไปห้องพยาบาลถึงได้ช้าไปหน่อย”
หลี่เหมิงไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ เธอหยิบชุดข้อสอบสองสามชุดออกมาจากโต๊ะ “ทำพวกนี้ให้เสร็จแล้วเอามาส่งฉัน”
“รับรองว่าจะทำหน้าที่ให้ลุล่วงครับ!” หวังเซวียนรีบร้อนอยากกลับห้องเรียนไปดูว่าเฉียวอิงจื่อมาหรือยัง “งั้นผมกลับไปได้หรือยังครับ”
ทว่าปฏิกิริยานี้กลับทำให้ในใจของหลี่เหมิงผุดความรู้สึกเปรี้ยวปร่าขึ้นมา
ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง การมีคนมาหลงรักย่อมเป็นเรื่องน่ายินดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าหวังเซวียนโดดเด่นมากจริง ๆ ระหว่างพวกเขาทั้งสองยังมีข้อเดิมพันและการสัมผัสใกล้ชิดในครั้งนั้นอีก... พอคิดถึงเรื่องเหล่านี้ น้ำเสียงของเธอก็พลันเย็นชาลง “ฉันยังพูดไม่ทันจบ นายก็รีบร้อนจะไปขนาดนี้เลยเหรอ ฉันทำให้นายกลัวขนาดนั้นเชียว?”
หวังเซวียนในยามนี้เจนสนามรักแล้ว การได้ผ่านพบสาวงามมามากมายทำให้เขาสลัดความอ่อนหัดในวันวานไปนานแล้ว
เมื่อได้ยินประโยคที่แฝงแววแง่งอนอยู่หลายส่วนข้างหูนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มหยอกเย้าออกมา พลางเอื้อมมือไปลงกลอนประตูด้านในของห้องพักครู