0152

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151 บาดเจ็บภายนอกเพียงเล็กน้อยนี้แลกกับความไว้ใจของเธอนับว่าคุ้มค่ายิ่ง

“คุณนี่มันจริง ๆ เลย...” อันตี๋พูดไม่ออกไปชั่วขณะ หาคำที่เหมาะสมมาบรรยายไม่ได้

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนวนรถบนถนนในตัวเมืองไต้ซานไปสามรอบ

หวังเซวียนจอดรถเข้าข้างทาง แล้วเอ่ยอย่างหงุดหงิด “พี่ครับ ด้วยฝีมือการจำทางแบบพี่เนี่ย ใครจะกล้าปล่อยให้พี่ออกจากบ้านคนเดียว ช่างเถอะ ๆ ผมไปถามทางเองดีกว่า โชคดีที่นี่เป็นเมืองเล็ก ๆ

”

อันตี๋หน้าแดงก่ำ

ความจริงพวกเขามาถึงไต้ซานตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนแล้ว เป็นเพราะเธอดูแผนที่ผิดแท้ ๆ ถึงได้วนไปวนมาจนจับทิศทางไม่ถูก

หวังเซวียนเห็นคุณป้าคนหนึ่งอยู่ริมทาง จึงรีบเดินเข้าไปหา “คุณป้าครับ ขอถามทางหน่อยครับ

”