เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ที่สำคัญคือเธอสวยมาก
“ตามตรรกะของคุณ ถ้าคนที่มีโรคทางพันธุกรรมไม่ควรมีลูกกันหมด วิทยาศาสตร์ของมนุษยชาติมิต้องหยุดชะงักอยู่กับที่หรอกหรือ”
“ตอนนี้รักษาไม่หายก็ไม่ได้แปลว่าในอนาคตจะไม่มีทางแก้ตลอดไป
โลกเราเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วทุกวัน ไม่แน่ว่าในระหว่างที่เรากำลังคุยกันอยู่นี้ อาจมีทีมวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในมุมใดมุมหนึ่งของโลกค้นพบความก้าวหน้าครั้งสำคัญแล้วก็ได้
เพราะงั้นความคิดของคุณมันออกจะมองโลกในแง่ร้ายเกินไปหน่อยแล้วล่ะ
”
อันตี๋รู้สึกโล่งใจขึ้นบ้าง แต่ในใจยังคงกังวลอยู่เล็กน้อย “แต่ถ้าพูดแบบนี้ การที่รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองมีโรคทางพันธุกรรมแล้วยังไปแต่งงานกับคนอื่น มันไม่ใช่ว่าเป็นการทำร้ายอีกฝ่ายหรอกเหรอ”
“พี่ครับ พี่พูดตรง ๆ เลยดีกว่าว่าหมายถึงตัวเอง
ผมไม่ได้โง่นะ ไม่มีคำว่าทำร้ายอะไรนั่นหรอก