0148

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 ฝันกลางวันไปเถอะ! ใครจะไปชอบไอ้คนเฮงซวยอย่างนายกัน!

ชิวอิ๋งอิ๋งได้ยินถึงตรงนี้ มันฝรั่งทอดในมือก็หล่นลงพื้นเสียง “แปะ”

เธอหน้าแดงก่ำพลางตะโกนขึ้น “พี่ฝาน! บอสจางทำแบบนี้ได้ยังไงกัน! เห็น ๆ อยู่ว่าฉันเป็นคนช่วยเขาแท้ ๆ ทำไมต้องให้ฉันมารับเคราะห์ด้วย พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง!”

“จะไปพูดอะไร ไปบอกว่าหัวหน้าไป๋ไม่ได้ถูกเธอรายงานงั้นเหรอ”

“คือ...ฉันเป็นคนรายงานเองแหละ...” ชิวอิ๋งอิ๋งพลันเหมือนลูกบอลแฟบ เสียงค่อยลงเรื่อย ๆ

“เห็นชัด ๆ ว่าเป็นเพราะตัวเธอเองมีปัญหา แล้วยังจะวิ่งไปทะเลาะกับเขาทำไมอีก เขาแจกโบนัสให้คำชมเธอก็ดีมากแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าเธอทนรับการถูกกลั่นแกล้งในบริษัทไหว ไม่แน่บอสจางอาจจะมองเธอดีขึ้น อนาคตยังได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือนอีก

แต่ถ้าทนไม่ไหว นั่นก็โทษใครไม่ได้แล้ว

เมื่อวานฉันก็บอกกับเธอไปแล้ว พวกเราต่างก็เป็นแค่คนธรรมดา เธอดันไม่ยอมฟัง ตอนนี้ก็ทำได้แค่ทนรับมันเองคนเดียว”

ฝานเซิ่งเหม่ยขมวดคิ้ว สีหน้าท่าทางผิดหวังที่อีกฝ่ายไม่เอาไหน