เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 146 จัดการเธอมันง่ายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ
เดิมทีเขาก็มองหมี่เสวี่ยเอ๋อร์เป็นแค่คู่ควงชั่วคราว ไม่ได้คิดจะพัฒนาความสัมพันธ์อะไรอยู่แล้ว
“งั้น... ถ้าฉันไปนครหลวง ฉันไปหาคุณได้ไหมคะ” หมี่เสวี่ยเอ๋อร์ยังไม่ยอมถอดใจ น้ำเสียงแฝงความคาดหวังอันหวานหยดย้อย
หวังเซวียนสตาร์ตรถ หันไปโบกมือให้พวกหมี่เสวี่ยเอ๋อร์ “สายมากแล้ว ถ้าพวกคุณยังไม่ไปทำงานจะสายเอานะ ผมไปก่อนล่ะ!” พูดจบก็เหยียบคันเร่งขับออกไปทันที
หมี่เสวี่ยเอ๋อร์จ้องมองไฟท้ายรถที่แล่นไกลออกไป พลางกระทืบเท้าด้วยความขัดใจ
เสี่ยวเย่ที่อยู่ข้าง ๆ ปิดปากหัวเราะ “แหม เสวี่ยเอ๋อร์ของเราก็มีวันที่กินแห้วเหมือนกันเหรอเนี่ย”
“ชิ อย่างน้อยฉันก็ได้วีแชตเขามาแล้วก็แล้วกัน
” หมี่เสวี่ยเอ๋อร์แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่ความจริงในใจกลับฮึดสู้ขึ้นมา
กวนจวี๋เอ๋อร์มองท่าทางของหมี่เสวี่ยเอ๋อร์ ลังเลอยู่นานในที่สุดก็เอ่ยปาก “เสวี่ยเอ๋อร์ ความจริงแล้ว... หวังเซวียนเขามีแฟนแล้วนะ