กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 นายช่วยอย่าพูดถึงเธอตลอดได้ไหม
ในร้านอาหาร หวังเซวียนเดินตามหลังอันตี๋
ตอนที่พนักงานเสิร์ฟนำพวกเขาไปนั่งที่โต๊ะ ฉีเตี่ยนได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น
ทั้งสองสบตากัน ต่างก็ชะงักไปเล็กน้อย
“ฉีเตี่ยน?” อันตี๋ไม่ได้นั่งลงทันที แต่เอ่ยปากยืนยันก่อน
ฉีเตี่ยนลุกขึ้นยืน รูปร่างไม่สูงนัก ผอมบาง ตัดผมสั้นเกรียนจนแทบจะโล้น สวมแว่นตา ดูแก่กว่าอายุจริง ราวกับคนอายุสี่สิบต้น ๆ
“ผมเอง
คุณคืออันตี๋ใช่ไหม ในที่สุดก็ได้พบกันเสียที เชิญนั่งครับ
”