0144

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143 เอาละ งั้นไปด้วยกันแล้วกัน

“หวังเซวียนไม่อยากผูกคอตายใต้ต้นไม้ต้นเดียวหรอก

ผู้หญิงวัยสามสิบจะไปสู้เรี่ยวแรงของเด็กสาวได้ยังไง ไม่ว่าจะไปหาเกาเหวินหรือไปเจอแม่ปีศาจน้อยชวีก็ล้วนเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าทั้งนั้น

แต่ว่าวันนี้มีแผนการอื่นอยู่จริง ๆ

แม้จะบอกว่าจูสั่วสั่วเทียบกับเถียนเถียนในใจเขาไม่ได้ แต่อย่างไรก็เป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยที่ตนเองเลี้ยงไว้ นาน ๆ ทีก็ต้องเอาอกเอาใจบ้าง——อารมณ์ได้ที่แล้วบริการถึงจะทั่วถึงนี่นา

ยิ่งไปกว่านั้นเจี่ยงหนานซุนต้องอยู่ด้วยแน่ ๆ โอกาสแบบนี้จะพลาดได้อย่างไร

เมื่อเห็นสีหน้าของหวังหว่านหนีหม่นหมองลง หวังเซวียนก็นึกถึงคำพูดก่อนหน้าที่เคยบอกว่าจะไปวันที่เจ็ดขึ้นมาได้ จึงพูดเสริมไปประโยคหนึ่งว่า “เรื่องที่ติดมืออยู่ต้องเลื่อนไปหลังวันที่สิบ

อยากดับไฟในตัวเมื่อไหร่ก็มาหาผมที่นครหลวงได้ทุกเมื่อ เลี้ยงข้าวเลี้ยงที่พักออกค่าเดินทางให้ ถือเสียว่ามาเที่ยวฟรีแล้วกัน”

พูดจบก็ขยิบตาให้อย่างเจ้าเล่ห์