0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 126 ช่างประจวบเหมาะจริง ๆ

แล้วก็เป็นไปตามคาด ที่ซุ้มขายเครื่องดื่มเย็นเห็นซ่างเจียหิ้วถุงพลาสติกพลางเหลียวมองซ้ายขวา

“เจียเจีย!” เกาเหวินวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหา

“พวกเธอไปไหนกันมาเนี่ย” ซ่างเจียยื่นน้ำอัดลมแช่เย็นให้ พลางสังเกตเห็นสีหน้าเพื่อนสนิทดูผ่อนคลาย ส่วนมุมปากของหวังเซวียนมีสะเก็ดเลือดสีแดงคล้ำเกาะอยู่ “ปากพี่เซวียนไปโดนอะไรมา...”

“อย่าพูดถึงเลย!” หวังเซวียนชิงพูดขึ้นก่อน “ฉันบอกว่าคราวก่อนอาศัยจังหวะเหวินเหวินเมาไปเอาเปรียบเธอ ยัยเด็กคนนี้ก็เลยของขึ้นกัดคนเข้าให้

” เขากะพริบตาให้อย่างมีความหมาย “พวกเธอสองคนนี่ช่างรักใคร่กลมเกลียวกันจริง ๆ

”

ซ่างเจียเข้าใจความหมายในทันที จึงควงแขนเกาเหวินแล้วพูดเสียงเบา “เหวินเหวิน ขอโทษนะ... วันนั้นฉันเองก็ดื่มเยอะไปหน่อย...”

เกาเหวินไม่รอให้ซ่างเจียพูดจบก็พูดแทรกขึ้นมา “เอาเถอะน่าพี่เจีย ฉันเข้าใจหมดแล้ว เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ไม่ต้องพูดถึงหรอก