0085

⬢⬢⬢

ตอนที่ 84 โทษนายทั้งหมดนั่นแหละ

“รีบวิ่งเร็ว!” หวังเซวียนดึงหญิงสาวที่เขินอายจนตัวงอเป็นกุ้งพุ่งออกจากฝูงชน พลันยิ้มพลางสะกิดปลายจมูกเธอ “หัวหน้าพรรคหวงผู้กล้าหาญเทียมฟ้าเมื่อครู่ ไฉนพริบตาเดียวถึงกลายเป็นนกกระจอกเทศมุดทรายไปได้ล่ะ”

“โทษนายทั้งหมดนั่นแหละ...” เถาจื่อทุบแขนเขา “คนเขากำลังซาบซึ้งก็เลยลืมไปน่ะสิว่ายังอยู่บนถนน!”

แสงนีออนสองฟากฝั่งค่อย ๆ สว่างขึ้น แม่น้ำหวงผู่ตอนสามทุ่มแลดูราวกับกล่องอัญมณีที่คว่ำเทลงมา

หวังเซวียนชี้ไปยังเรือสำราญบนผิวน้ำ “ไปสิ จะพาไปเปิดหูเปิดตาดูเรือของจริง คงไม่ใช่ว่าแม้แต่เรือแบบนี้ก็ยังไม่เคยนั่งหรอกนะ”

“ถ้าเรือไวกิ้งนับด้วยล่ะก็...” หญิงสาวยกมือขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนจะถูกเด็กหนุ่มบีบปลายจมูกพลางหัวเราะ “ยัยตัวแสบ คืนนี้ต้องสร้างความทรงจำที่ยอดเยี่ยมที่สุดให้เธอสักหน่อยแล้ว”

ยามเรือสำราญแหวกประกายคลื่นระยิบระยับ อาคารเก่าแก่ร้อยปีของเดอะบันด์กับตึกระฟ้าของลู่เจียจุ่ยต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนอยู่สองฟากฝั่ง แม้แต่โครงเหล็กของสะพานไว่ไป๋ตู้ก็ยังกลายเป็นภาพเงาที่วาดทับด้วยเส้นสายสีทอง

ความหม่นหมองในตอนกลางวันเหล่านั้น บัดนี้ล้วนละลายหายไปในสายลมแม่น้ำอันอ่อนโยน

เถาจื่อพิงไหล่หวังเซวียน ปล่อยให้ลมค่ำพัดพลิ้วปลายผม