เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 83 อาเซวียน จูบฉันหน่อย
ในเวลานี้เถียนเถียนสวมชุดพยาบาลกระโปรงสั้นสีชมพูอ่อน
เรียวขายาวดั่งเนื้อหยกเนียนห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีเนื้อ รองเท้าส้นสูงสีดำขับให้ข้อเท้าดูเรียวบาง
ตรงกระดูกไหปลาร้าพันด้วยผ้าพันคอผ้าโปร่งสีม่วง ใบหน้าแต่งแต้มบางเบาประณีตงดงามดุจภาพวาด
ริมฝีปากนุ่มเด้งดั่งเยลลี่ชวนให้ลิ้มลอง พวงแก้มซับสีแดงระเรื่อพาดผ่านผิวเนียนดั่งหิมะ
คิ้วโก่งดั่งจันทร์เสี้ยวคู่นั้นเพียงเลิกขึ้นเบา ๆ ก็สะกดจิตวิญญาณคนได้
เครื่องแบบชุดนี้ราวกับตัดเย็บมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ แฝงความเซ็กซี่เย้ายวนไว้ในความไร้เดียงสา
ลมหายใจของหวังเซวียนพลันหนักหน่วงขึ้น แม้ว่าเถาจื่อจะเคยเล่นแต่งตัวแบบนี้มาก่อน ทว่าเสน่ห์ความหวานละมุนที่ติดตัวมาของเถียนเถียนกลับทำให้ชุดนี้มีกลิ่นอายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“พี่เซวียนชอบไหมคะ” เถียนเถียนกัดริมฝีปากล่างกระซิบถาม ขนตาสั่นระริกดั่งปีกผีเสื้อที่ตื่นตกใจ