0073

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 มองดูแล้วหัวข้อเริ่มจะอันตรายขึ้นเรื่อย ๆ

“พูดจาเพ้อเจ้ออะไรกันเนี่ย! ขืนพูดอีกฉันจะตีจริง ๆ แล้วนะ!” จ้าวเอ้อร์สี่ทำท่าจะจี้เอวซือซือ

“ได้ ๆ ๆ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว

แต่ว่าหวังเซวียนคนนี้นี่ช่างเอาอกเอาใจจริง ๆ เลยนะ! เธอดูสิว่าเขาใส่ใจคนอื่นขนาดไหน กินข้าวยังช่วยเธอประหยัดเงิน แถมยังซื้อเครื่องนวดตาและขนมตั้งเยอะแยะให้ด้วย

หน้าตาก็หล่อแถมยังมีเงิน ที่สำคัญยังอายุน้อยกว่าเอ้อร์สี่ตั้งสองปี

คนเขาพูดกันว่า ‘ผู้หญิงอายุมากกว่าสามปีเหมือนอุ้มก้อนทอง’ เอ้อร์สี่ ถึงเธอจะอุ้มไม่ได้ทั้งก้อน แต่อุ้มสักค่อนก้อนก็ไม่มีปัญหาใช่ไหมล่ะ” น้ำเสียงของซือซือแฝงไปด้วยความอิจฉาอย่างชัดเจน

จ้าวเอ้อร์สี่ฟังคำหยอกล้อของเพื่อนร่วมห้องแล้วในใจก็รู้สึกหวานชื่น แต่ก็กลัวว่าพวกเธอจะล้อต่อ จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อคุย “ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ! พวกเธอรีบคิดกันเร็วเข้าว่าจะไปเที่ยวไหนกัน ฉันยังไม่เคยสัมผัสการขับรถเที่ยวเองเลย คิดแล้วก็ตั้งตารอเป็นพิเศษจริง ๆ!”

ทางด้านนี้ หวังเซวียนนั่งแท็กซี่กลับถึงบ้าน พอผลักประตูเข้าไปก็เห็นพ่อกับแม่นั่งตัวตรงอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ากำลังรอเขาอยู่

“พ่อครับแม่ครับ ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ” เขาเดินเข้าไปถาม “มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรือเปล่าครับ”