0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 ต้องออกแรงเพิ่มหน่อย

“พี่เซวียน เมื่อกี้ครูกระบองเหล็กคุยกระซิบกระซาบอะไรกับพี่สองคนเหรอ” เฉียวอิงจื่อขยับเข้าไปใกล้หวังเซวียนแล้วกดเสียงต่ำถาม

หวังเซวียนยิ้มกว้าง “จะพูดอะไรได้อีกล่ะ ก็บอกให้ฉันช่วยดูแลพวกเธอสามคนน่ะสิ

เป็นไงล่ะอิงจื่อ อยากได้อ้อมกอดอันอบอุ่นสักทีไหม”

“ไปไกล ๆ เลย!” เฉียวอิงจื่อชกเขาไปทีหนึ่ง “อยากกอดก็ไปหาเถาจื่อบ้านนายโน่น!”

หวงจื่อเถาพลันหน้าแดงลามไปถึงกกหู แอบหยิกเฉียวอิงจื่อไปทีหนึ่ง ดวงตาเบิกกว้างกลมโต

พอเสียงกริ่งหมดคาบดังขึ้น ในห้องเรียนก็พลันระเบิดเสียงอึกทึกขึ้นมาทันที

นักเรียนชั้นมัธยมหกต่างพากันเหมือนนกที่หลุดออกจากกรง แย่งกันวิ่งกรูออกไปข้างนอก แทบอยากจะหักช่วงเวลาพักสิบนาทีอันล้ำค่านี้ออกเป็นสองส่วนเพื่อใช้ให้คุ้ม

พวกเขาที่เพิ่งขึ้นชั้นมัธยมหก แค่เห็นตำราเรียนก็ง่วงเหงาหาวนอน พอเห็นข้อสอบก็พะอืดพะอม ได้ยินว่าจะสอบก็อยากจะหายตัวไปจากตรงนั้นเสียให้พ้น