เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 35 ห้ามพูดถึงเรื่องนั้นอีกเด็ดขาด!
“ไอ้ลูกบ้า นี่มันห้าทุ่มแล้วนะ! แกยังไม่กลับบ้าน อยากตายหรือไงหืม?” เปลวเพลิงโทสะของเจียงเสวี่ยจากปลายสายแทบจะแผดเผาผ่านกระบอกหูฟังโทรศัพท์มาเลยทีเดียว
หวังเซวียนสะดุ้งวาบตื่นเต็มตาทันที พลันเหลือบเห็นเวลาบนมือถือก็ตกใจจนลิ้นแทบจะพันกัน “แม่ครับผมจะรีบกลับเดี๋ยวนี้เลย! แม่นอนก่อนได้เลยไม่ต้องรอผมนะ...”
“ตอนนี้อยู่ที่ไหน?” เจียงเสวี่ยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัย
“ดื่มกับเพื่อนไปสองแก้วน่ะครับ...เดี๋ยวจะรีบเรียกแท็กซี่กลับเดี๋ยวนี้แหละ
”
“ดื่มเหล้าอีกแล้วเหรอ?! ดื่มกับใคร? ใช่เพื่อนดี ๆ หรือเปล่า? ส่งตำแหน่งมาเดี๋ยวฉันให้คนไปรับแกเอง!” คำซักถามของเจียงเสวี่ยรัวกระหน่ำเข้ามาดุจปืนกล
“แม่ครับ อย่าบ่นเลยน่า ผมไม่ได้ขับรถจริง ๆ เดี๋ยวเรียกเรียกรถผ่านแอปก็กลับแล้ว
แม่รีบพักผ่อนเถอะครับ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก