กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ย่าเอ๊ย เศษสวะผิวเขียวตัวนี้วิ่งเร็วจริง ๆ!"
พระภิกษุเจี้ยนฉือหอบหายใจ รู้สึกปอดแทบระเบิด
บาดแผลบนร่างเขายังมีเลือดไหลซู่ ๆ ขยับทีหนึ่งก็เจ็บแปลบเข้าไปถึงใจ
ปราณวิญญาณภายในร่างยิ่งไปกว่านั้นก็เหลืออยู่น้อยนิด แม้แต่ความเร็วในการบินก็ลดลงมาก
หันกลับมาดู ดวงจิตวิญญาณของเทพปีศาจนั้นกลับเหมือนกับสายฟ้าสีเขียวหนึ่งสาย สัญจรไปมาระหว่างเศษเสี้ยวอุกกาบาตอย่างรวดเร็ว
ระยะห่างระหว่างทั้งสอง กำลังห่างออกด้วยความเร็วที่ตาเปล่าเห็นได้
"ไม่ได้ เด็ดขาดไม่ได้ที่จะปล่อยให้มันหนีไป!"
พระภิกษุเจี้ยนฉือใจกระวนกระวายยิ่งนัก เขารู้ว่า หากปล่อยให้ดวงจิตวิญญาณของเทพปีศาจหลุดพ้น ผลที่ตามมาคาดไม่ถึง
สิ่งของนี้ถ้ายึดร่างเกิดใหม่ ไม่แน่จะทำร้ายชีวิตบริสุทธิ์ไปมากเท่าใด!