กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตลอดปีที่ผ่านมานี้ เย่เฉินกลับแบกรับอย่างเงียบ ๆ ภาระหนักเช่นนี้ เพื่อความปลอดภัยของแดนเซียน
และยังซาบซึ้งที่โม่จีไม่คำนึงถึงสิ่งใด รับการโจมตีถึงตายแทนเย่เฉิน
"เป็นเช่นนี้เอง..."
ฟู่จิ้งเสียนตาคลอหยาดน้ำตา ริมฝีปากสั่นเทาเล็กน้อย
นางซาบซึ้งในความรักอันลึกซึ้งของโม่จี และเข้าใจแล้วว่าทำไมเย่เฉินจึงต้องไม่คำนึงถึงอันตราย เดินทางไปยังห้วงดาวนอกโลกเซียน
"เพียงแต่..."
เซียวอู๋เหินใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล คิ้วทั้งสองบิดเป็นปม
"ห้วงดาวนอกโลกเซียนเต็มไปด้วยวิกฤต พี่เย่เขา...จะไม่เป็นไรจริง ๆ หรือ?"
"พวกเราเชื่อในตัวเขา" หลินซั่วน้ำเสียงมั่นคง
"เขาจะต้องได้กลับมาอย่างปลอดภัยแน่" ซูเฉินก็พยักหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น