กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นางกำนัลด้านข้างเห็นดังนั้นก็รู้กาลเทศะ ถอยออกไป
ปล่อยพื้นที่แถบนี้ไว้ให้ทั้งสองคน
เย่เฉินอยากพูดแต่หยุดไว้ อยากผลักโม่จีออก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำเช่นนั้น ปล่อยให้นางกอดไว้
"เจ้ามาถึงโลกมารได้อย่างไร?"
นานผ่านไป โม่จีปล่อยเย่เฉินแล้วถาม
"ภาพวาดนี้..."
เย่เฉินไม่ตอบโดยตรง แต่ชี้ไปที่ภาพวาดบนโต๊ะหิน
"ข้า..."
แก้มของโม่จีในชั่วพริบตากลายเป็นแดงก่ำ ก้มศีรษะลง หน้าตาเต็มไปด้วยความเขินอาย
ตั้งแต่หลายปีก่อนที่ดินแดนลับถ้ำสวรรค์วิญญาณเซียนแห่งแดนเซียนเปิด นางก็ลับๆ แทรกซึมเข้าไปในดินแดนลับและได้พบกันกับเย่เฉิน