กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในขณะที่เย่เฉินกำลังสงสัย นางกำนัลก็เอ่ยปากขึ้นอย่างระมัดระวังอย่างยิ่ง
"ท่าน... แต่ท่านมาหาองค์หญิงหรือขอรับ" นางกำนัลเอ่ยถามเชิงทดสอบ
เย่เฉินไม่มีคำพูด สายตาคมกริบเพ่งมองแน่วนิ่งนางกำนัล
นางกำนัลสูดลมหายใจลึก สืบต่อกล่าวว่า "องค์หญิง... องค์หญิงอยู่ที่สระเก้าอเวจีในสวนหลัง ข้าน้อยสามารถพาท่านผ่านไปได้ขอรับ"
เย่เฉินขมวดคิ้วแน่น
เมื่อกี้ยอมตายก็ไม่ยอมเอ่ยออกมาถึงตำแหน่งสระเก้าอเวจี ตอนนี้คารวะโฉมหน้าที่แท้จริงของตนเองแล้ว กลับบอกว่าจะพาตนเองไปหาองค์หญิงโม่จี?
ในนั้นจะต้องมีความลับหรือเลศนัยบางอย่างที่เขาไม่รู้แน่นอน
"ทำไมเจ้าจึงกลับใจช่วยข้าฉับพลัน"
เย่เฉินหรี่ตา น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยการพิจารณานิดหนึ่ง