กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตื่นตระหนกอะไร ทุกปีก็มีคนหุนหันพวกนั้นเข้าไปตามหาสมบัติ สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรสักอย่างไม่ใช่หรือ”
เจ้าลับๆ เหลือบมองอย่างเบื่อหน่าย
“แต่คนพวกนี้หน้าแปลกใหม่นะ ตำบลหลิงอวิ๋นที่กันดารจนไร้ผู้คนนี่ ปกติไม่มีใครไปทางนี้เลย มาจากไหนกันเยอะแยะขนาดนี้”
สายตาของหลิวซานเต็มไปด้วยความสงสัย เขาพินิจพิจารณาคณะของหลินซั่วอย่างละเอียด ในใจแคลงใจไม่หยุด
“เอาเถอะ ผ่านไปหนึ่งร้อยปีแล้ว เรื่องไร้สาระของตระกูลหลินนั่นไม่มีใครจำได้อีกแล้ว”
เจ้าลับๆ ไม่ใส่ใจ “จะไปเจอเศษเดนตระกูลหลินจริงๆ หรือไง มีบังเอิญขนาดนี้นหรือ”
“ระวังไว้ย่อมแล่นเรือหมื่นปีปลอดภัย!”
หลิวซานยังคงจ้องเขม็งไปที่หลินซั่วและคนอื่นๆ