กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บุตรศักดิ์สิทธิ์หาวเยว่พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วโบกมือ
“ไปให้พ้น!”
น้ำเสียงของเขาเย็นชา ปราศจากความรู้สึกแม้เสี้ยว
ลูกน้องหลายคนราวกับได้รับการอภัยโทษใหญ่ รีบลุกขึ้นมา กลิ้งเกลือกคลานหนีออกจากโถงตำหนักวังเวงน่าสะพรึงนี้ไป
พวกเขาไม่กล้าหันกลับ กลัวว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์หาวเยว่จะเปลี่ยนความคิด
ภายในโถงตำหนัก เหลือเพียงบุตรศักดิ์สิทธิ์หาวเยว่ผู้เดียวที่ยังยืนอยู่กับที่ ในดวงตาวาวประกายแสงกระหายเลือด