กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่เฉินถอนหายใจ ดูเหมือนการพูดเหตุผลกับสัตว์เถื่อนตัวนี้จะใช้การไม่ได้แล้ว
“พี่ใหญ่ เจ้าดูแบบนี้ได้ไหม ข้าขอโทษเจ้าสักคำ เรื่องนี้ก็ถือว่าผ่านไปแล้ว?”
“ถึงอย่างไรเจ้าก็ทำอะไรข้าไม่ได้ ข้าก็สู้เจ้าไม่ได้ พวกเราก็อย่าเสียเวลากันเลย”
เย่เฉินเองก็ไม่ต้องการยืดเยื้ออีกต่อไปจริง ๆ เขายังจะไปค้นหาวาสนากลไกสวรรค์ของเขาที่ด้านหลังภูเขาใหญ่
“เจ้าหนู เจ้ายังกล้าต่อรองราคากับข้าอีก!”
“เจ้าเตะข้า รบกวนความฝันหวานของข้า แค่ขอโทษหนึ่งประโยคก็คิดว่าจะช่างเถอะหรือ?”
ฉงฉีคำรามอย่างต่อเนื่อง ไม่ยอมเลิกเพียงเท่านี้
เย่เฉินอ้าปากค้าง
“ถ้าเช่นนั้นเจ้าจะทำอย่างไร?”
“ข้าเตะเจ้าไปหนึ่งครั้งจริง แต่เรื่องนี้จะโทษข้าทั้งหมดก็ไม่ได้กระมัง?”