กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่เฉินเพิ่งเดินออกจากถ้ำ ยังไม่ทันได้สูดอากาศบริสุทธิ์สักลมหายใจ
ลูกแก้วมรรคาสวรรค์ภายในร่างก็เริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง ชี้นำไปยังด้านหลังภูเขาหิน
“อืม! ยังมีวาสนากลไกสวรรค์อีก!”
เย่เฉินยินดีในใจ ดูเหมือนวาสนาครั้งนี้ยังมากกว่าที่นี่
เขาเงยหน้ามองภูเขาหินที่สูงเสียดเมฆ
“ภูเขาลูกนี้สูงเกินไปแล้ว ดูเหมือนได้แต่อ้อมไปทางอื่น”
เย่เฉินเลียบไปตามเชิงเขาหิน ค้นหาหนทางที่สามารถมุ่งสู่ด้านหลังภูเขา
ครู่เดียว เขาก็พบแล้วลำธารเขาน้อยสายหนึ่งที่สามารถมุ่งสู่ด้านหลังภูเขา
ทั้งสองข้างของลำธารเขา หินภูเขาตั้งอยู่เรียงราย ยังมีต้นไม้ใหญ่หลายต้นแผ่กิ่งก้านหนาแน่น บดบังฟ้าบังตะวัน
“ก็คือที่นี่แหละ”