กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่ใหญ่ น้องเล็กคิดถึงท่านจะแย่แล้ว!”
หวังเสี่ยวเทียนโถมเข้ามาน้ำมูกน้ำตาไหลยวมหน้า หากเย่เฉินหลบได้ไม่ไว คงถูกเขาโอบกอดเต็มอ้อมแขนเป็นแน่
“เอาะเอาะเอาะ อย่ามาทำขนลุกแบบนี้ ข้าไม่ชอบผู้ชาย”
เย่เฉินผลักออกเขาอย่างรังเกียจ แต่สายตากลับกวาดมองเหล่าคุณชายตระกูลรวยหลายคนที่อยู่ด้านหลังเขาโดยไม่ทิ้งร่องรอยให้เห็น
แกะอ้วน แกะอ้วนเลย!
“พี่ใหญ่ นี่คือหนึ่งขนมน้ำใจของน้องเล็ก ของน้อย ๆ ไม่เป็นการคารวะ”
หวังเสี่ยวเทียนรีบควักแหวนเก็บของที่พองตุงออกมา ยื่นให้ด้วยมือทั้งสอง
“นี่คือ…”
เย่เฉินรับแหวนเก็บของมาด้วยท่าทางแกล้งสงสัย จิตตระหนักรู้กวาดไปครั้งหนึ่ง ด้านในเต็มไปด้วยหินวิญญาณระดับสูงสุด
“น้ำใจเล็กน้อย น้ำใจเล็กน้อย”