กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นข้างนอก เขาเห็นท่านพ่อของตนเองที่อยู่ตรงนั้น จึงเข้าใจว่าเย่เฉินปลดปล่อยเขาออกมาเพราะหวาดกลัวท่านพ่อของเขา
เย่เฉินไม่ยอมเสียเวลากับคำพูดไร้สาระของเขามาก ใช้กำหนึ่งคว้าเขาขว้างออกไปทางหวังป้า
“สองร้อยล้านตกอยู่ในมือ เลิกงาน!”
เย่เฉินชั่งน้ำหนักแหวนเก็บของในมือ มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์
ซูไท่ซวีส่ายหน้าอย่างจนใจ เจ้าหนูนี่ ช่างเป็นคนที่เดินไปถึงที่ใดก็ไม่ลืมหาผลประโยชน์ก้อนหนึ่ง
“ไปแล้ว”
ซูไท่ซวีสะบัดแขนเสื้อหนึ่งครั้ง พัดพาเย่เฉิน หลินซั่ว ซูเฉิน ลั่วชิงเฉิง และอวี๋ชูม่านทั้งห้าคน กลายเป็นลำแสงสายหนึ่งหายไปที่ขอบฟ้า
กลางความว่างเปล่า หญิงงามที่ยังมีเสน่ห์อยู่ท่านหนึ่งมองดูทิศทางที่ซูไท่ซวีจากไป เห็นแล้วหนึ่งดูเบื้องล่างแล้วลอยล่องตามไป