กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าหุบเขาหวัง เจ้าเข้าใจผิดแล้ว”
เจี้ยนอู๋เฉินเอ่ยปากกล่าวว่า
“ข้าไม่มีได้คิดจะรับเขาเป็นศิษย์”
ล้อเล่นน่า อาจารย์ของเย่เฉินก็คือจักรพรรดิเซียนอู๋จี๋ ผู้ได้ชื่อว่าเป็นจักรพรรดิเซียนอันดับหนึ่งแห่งแดนเซียน ใครกล้ารับเขาเป็นศิษย์ ใครมีคุณสมบัติรับเขาเป็นศิษย์
หวังป้าชะงัก
“ไม่มีจะรับเขาเป็นศิษย์? แล้วทำไมเจ้าจึงจะคุ้มครองเขา?”
“ข้าไม่มีได้คุ้มครองเขา”
เจี้ยนอู๋เฉินส่ายหัว ชายตามองท้องฟ้าอย่างไม่ทิ้งร่องรอย เขารับรู้ได้ว่าที่นั่นแต่มีหนึ่งกระแสอำนาจจักรพรรดิจาง ๆ อยู่
เขาตัดสินจากกลิ่นอายวรยุทธ์ ผู้ที่แผ่อำนาจจักรพรรดินั้นจะต้องใกล้ชิดกับเย่เฉินแน่นอน
“ข้าไม่มีคุณสมบัติรับเขาเป็นศิษย์”