กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เย่เฉิน เจ้าบอกอาจารย์ตามมาตรง ๆ มา ตลอดสามเดือนนี้ เจ้าบำเพ็ญให้ดีหรือไม่มี กันแน่”
ซูไท่ซวีถามด้วยหน้าตาจริงจัง
“แน่นอนอยู่แล้วขอรับ!”
เย่เฉินกล่าวว่าด้วยหน้าบริสุทธิ์ “ข้าล้วนอยู่พยายามบำเพ็ญทุกวัน แม้แต่ครู่เดียวก็ไม่มีผ่อนคลาย”
ซูไท่ซวีมองดูเย่เฉินท่าทางเช่นนี้ ในใจสงสัยยิ่งขึ้น
หรือว่าเย่เฉินได้พบปัญหาอะไรที่เขาไม่อาจเข้าใจจริง ๆ?
“เท่านั้น เท่านั้น”
สุดท้ายซูไท่ซวีก็ยังคงละทิ้งการถามต่อ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็อย่าบำเพ็ญไปก่อน เตรียมเรื่องการประลองอัจฉริยะฟ้าประทานให้สบายใจเถอะ”
“บางทีอาจเป็นเพราะประสบการณ์การต่อสู้ของเจ้าน้อยเกินไป ได้ประสบการณ์มหาสงครามสักสองสามครั้งอาจจะทะลวงผ่านก็ได้”