เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่เฉินฝืนอดทนความเจ็บปวด เพิ่มการป้อนเข้าไปในเจดีย์ควบคุมดวงจิตดาราอีกครั้ง องค์เจดีย์หมุนวนและเร่งความเร็วขึ้น ค้ำมิติที่หดตัวอยู่รอบข้างให้เปิดออกอย่างยากลำบาก
"เร็วเข้า!" เสียงเย่เฉินแห้งพร่า
ทุกคนวิ่งสุดกำลังกลางมิติแคบ ๆ นี้ ทุกก้าวราวกับใช้เรี่ยวแรงทั้งร่างจนหมดสิ้น
อยู่ตรงจังหวะที่พวกเขามีระยะห่างจากทางออกเพียงหนึ่งก้าวไกล ภายในดินแดนลับก็ระเบิดออกมาซึ่งพายุมิติอันทรงพลังหนึ่งกระแสอย่างฉับพลัน โหมซัดเข้ามา
"จบแล้ว!" มีคนตะโกนว่าอย่างสิ้นหวัง
ในตาของเย่เฉินวาบผ่านเสี้ยวหนึ่งของความเด็ดเดี่ยว เขาถ่ายเข้าสู่เจดีย์ควบคุมดวงจิตดาราด้วยพลังเวทของตนเองทั้งหมด แล้วตะโกนว่า "มากับข้า!"
เจดีย์ควบคุมดวงจิตดาราเปล่งประกายแสงเจิดจ้าหลายพันวา มีทุกคนทะลุผ่านพายุมิติออกไป
"ครืน ๆ"
ดินแดนลับทั้งแห่งพังทลายลงโดยสิ้นเชิงจนหายไป และในชั่วขณะสุดท้ายก่อนที่ดินแดนลับจะถล่มหมดสิ้น เย่เฉินก็มีทุกคนพุ่งออกจากดินแดนลับได้สำเร็จ