เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ้! เช่นนั้นพวกเจ้าจะไม่เกรงใจอย่างไรเล่า?”
มุมปากยกขึ้นของเย่เฉินเป็นรอยแค่นหัวเราะหนึ่ง เขาถือยันต์หยกเจตจำนงกระบี่ที่ให้ซูไท่ซวีมอบไว้ในมือ แล้วยกขึ้นเล็กน้อย
บรรพชนสองคนมองดูยันต์หยกในมือเย่เฉิน พลางรับรู้ได้ถึงความผันผวนของพลังวิญญาณและเจตจำนงกระบี่ที่แผ่ออกมาจากยันต์หยก ซึ่งแข็งแกร่งยิ่งกว่าของพวกเขาเสียอีก
รูม่านตาของบรรพชนสองคนหดเล็กลงพร้อมกัน เมื่อครู่เย่เฉินเพิ่งถ่ายพลังวิญญาณเพียงน้อยนิดเข้าสู่ยันต์หยก ทำให้กลิ่นอายด้านในรั่วไหลออกมา
พร้อมกัน ซูเฉินก็หยิบออกมาซึ่งยันต์หยกเจตจำนงกระบี่เช่นกันไว้ในมือ
ในฐานะศิษย์ของซูไท่ซวี เขาย่อมมีไพ่ตายรักษาชีวิตเช่นนี้อยู่ เพียงแต่ยังไม่เคยใช้มาก่อน
สีหน้าของบรรพชนสองคนพลันเคร่งขรึมขึ้น พวกเขารู้ดีว่าอานุภาพของยันต์หยกนั้นต้องไม่ดูถูก