กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าอยากได้ของกำนัลเมื่อพบกันอะไรหรือ?” ซูไท่ซวีเอ่ยถาม
“หินวิญญาณ ยิ่งมากยิ่งดี”
เย่เฉินเอ่ยอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“เจ้าหนูคนนี้ เจ้านี่มัน...”
ซูไท่ซวีหัวเราะก็ไม่ได้ร้องไห้ก็ไม่ออก เจ้าหนูคนนี้เรียกร้องเกินควรจริง ๆ
“ได้ ข้าผู้เฒ่าตอบตกลงเจ้า ขอเพียงเจ้ายอมรับข้าเป็นอาจารย์ ข้าผู้เฒ่าจะให้หินวิญญาณระดับกลางหนึ่งล้านก้อนแก่เจ้า!”
ซูไท่ซวีกัดฟัน เอ่ยว่า
“หนึ่งล้าน? น้อยเกินไปแล้วกระมัง อย่างน้อยก็เป็นถึงผู้อาวุโสสูงสุด ลงมือยังขี้เหนียวถึงเพียงนี้หรือ?”
เย่เฉินเบะปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ
“เจ้า...”