กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 523 ยืมมือฆ่าคน
ความเจ็บแปลบแล่นมาจากลำคอ ฉันเผลอร้องเสียงหลง พลางยกมือผลักเสี่ยวซวี่ที่ทับอยู่บนตัวตามสัญชาตญาณ
แต่เสี่ยวซวี่ที่ปกตินุ่มนิ่มน่ารักและว่านอนสอนง่ายเสมอ กลับเหมือนถูกพลังลึกลับบางอย่างควบคุมอยู่ในตอนนี้ เรี่ยวแรงทั่วร่างของเขามหาศาลจนน่ากลัว กัดคอฉันแน่นไม่ยอมปล่อย
ฉันไม่กล้าใช้พลังวิญญาณผลักเสี่ยวซวี่ออกไปจริง ๆ เพราะกลัว กลัวว่าตัวเองจะพลั้งมือทำเขาบาดเจ็บ
ยังดีที่เสียงกรีดร้องของฉันเรียกความสนใจจากอาจารย์ที่อยู่ข้างนอกได้—
“ซูอวี้ เธอเป็นอะไร!”