กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 522 เสี่ยวซวี่ฟื้นแล้ว
ดวงวิญญาณของมู่รั่วเอ๋อร์สลายไปจนหมดแล้ว
ทั่วทั้งลานตกอยู่ในความเงียบงัน เหลือเพียงเหลิ่งอู๋เยว่ที่นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น มู่รั่วเอ๋อร์ในอ้อมแขนของเขาหายไปแล้ว แต่ตัวเขายังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง มือยังคงอยู่ในท่ากอดมู่รั่วเอ๋อร์
ฉันกับอาจารย์ยืนอยู่ข้าง ๆ นิ่งงันจนพูดอะไรไม่ออก
ฉันมองภาพมู่รั่วเอ๋อร์ที่หายไปตรงหน้า สมองว่างเปล่าไปหมด รู้สึกราวกับเพิ่งได้ดูความฝันฉากหนึ่ง—
ผู้หญิงที่ทำให้ฉันทุกข์ทรมานมาตลอดหลายปี ทำให้ฉันเกลียดเข้ากระดูกดำ กลับวิญญาณแตกดับสูญสลายไปอย่างเงียบงันเช่นนี้