กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510 เลียนแบบฉินหานเย่
พอคิดถึงตรงนี้ ฉันก็ยิ่งร้อนใจอยู่ในใจ จึงเอ่ยเสียงเย็นว่า “วางใจเถอะ ในเมื่อมู่รั่วเอ๋อร์บังคับแก ฉันก็จะคิดบัญชีกับมู่รั่วเอ๋อร์เท่านั้น ไม่คิดบัญชีกับแก แกเล่าทุกอย่างให้ฉันฟังตามตรง ห้ามปิดบังหรือโกหกแม้แต่นิดเดียว”
“ได้” ปีศาจกระจกได้ยินคำรับปากของฉันแล้วถึงค่อยวางใจเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี?”
ฉันเอ่ยเสียงเย็นว่า “เล่าก่อนว่าแกถูกมู่รั่วเอ๋อร์พาตัวไปได้ยังไง”