กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 497 อธิบายความจริงในปีนั้น
“เธอไม่ยอมฟังฉันพูดดี ๆ ฉันถึงจำเป็นต้องใช้วิธีนี้” ฉินหานเย่เอ่ยอย่างจนใจ “ฉันแค่อยากให้เธอสงบสติอารมณ์แล้วฟังฉันอธิบายเรื่องเมื่อก่อนให้ดี”
ฉันหัวเราะเย็นชา ก่อนเอ่ยว่า “เรื่องเมื่อก่อนยังมีอะไรให้คุณอธิบายอีก”
สำหรับฉัน เรื่องในตอนนั้นเป็นข้อเท็จจริงที่แน่นอนแล้ว ฉันไม่เข้าใจเลยว่าฉินหานเย่ยังจะแต่งเรื่องโกหกอะไรขึ้นมาบิดเบือนความจริงได้อีก
ฉินหานเย่ถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอ่ยรวดเดียวว่า “ซูอวี้ เธอยังจำตราผีเสื้อบนคอได้ไหม”