กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 408 คิดว่าฉันโง่หรือไง
ตอนนี้กู้หยวนเซิงเชื่อฉันอย่างหมดใจแล้ว
“ถะ...ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ยังมีวิธีแก้ไหม?”
เห็นได้ชัดว่าพอกู้หยวนเซิงนึกถึงช่วงหลายวันมานี้ที่ต้องอยู่ห้องเดียวกับของแบบนี้ทุกวัน และในห้องยังมีภูตผีอัปมงคลถูกชักนำเข้ามาไม่รู้ตั้งเท่าไร เขาก็ตกใจจนขาอ่อน
“มีแน่นอน” ฉันเอ่ยเสียงเรียบ
ฉันชักยันต์เหลืองออกมาอีกแผ่นอย่างรวดเร็ว แล้วกดลงบนหัวใจ
ชั่วพริบตานั้น เรื่องประหลาดก็เกิดขึ้น
หัวใจที่แห้งกรังอยู่แล้วพลันเหมือนมีชีวิตขึ้นมา มันเริ่มบิดตัว ดิ้นรน และเต้นตุบ ๆ ไม่หยุด จากนั้นเสียงกรีดร้องราวกับเจ็บปวดแสนสาหัสก็ดังออกมาจากหัวใจ