กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407 วัตถุอัปมงคล
เมื่อได้ยินฉันพูด กู้หยวนเซิงก็เพิ่งจะได้สติ เขาโกรธจนกระโดดผึง
“ใครกันที่คิดร้ายกับฉันขนาดนี้? เป็นไอ้สารเลวคนไหนในวงการธุรกิจหรือเปล่า อิจฉาที่ฉันหาเงินได้ เลยคิดจะทำร้ายฉัน!”
ฉันได้ยินนายท่านกู้พูด ก็เอ่ยเสียงเรียบว่า
“อีกไม่นานก็จะรู้เองว่าใครคิดร้ายกับคุณ”
พูดจบ ฉันก็ลุกขึ้นแล้วเอ่ยว่า
“นายท่านกู้ ฉันขอขึ้นไปดูชั้นสองได้ไหม?”
ตอนนี้กู้หยวนเซิงนับถือฉันอย่างหมดใจแล้ว ทั้งยังเชื่อฟังทุกคำที่ฉันพูด พอได้ยินเช่นนั้นเขาก็รีบตอบว่า
“ได้แน่นอน”
“ทุกคนตามขึ้นมาด้วย” ฉันเอ่ยเสียงเรียบ แล้วเดินขึ้นบันไดไป