กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397 ใจสลายอย่างสิ้นเชิง
ภายในห้องมีแสงเทียนไหวระริก ภายใต้แสงนั้นชายหญิงรูปงามคู่หนึ่งกำลังกอดกันแนบแน่น
หญิงสาวสวมกี่เพ้าสีชมพู งดงามจับตา เธอคือมู่รั่วเอ๋อร์ ส่วนชายตรงหน้าเธอสวมเสื้อคลุมยาว ผมดำขลับราวหมึก รูปร่างสูงเพรียว แสงเทียนส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลาของเขา เผยให้เห็นเครื่องหน้าประณีตดุจงานศิลป์
ฉินหานเย่ เป็นฉินหานเย่จริง ๆ
ก่อนเข้ามา ในใจฉันยังมีความหวังกับความคิดเข้าข้างตัวเองเหลืออยู่หนึ่งในหมื่นส่วน แต่ทันทีที่ก้าวเข้ามาเห็นภาพในห้อง ความหวังริบหรี่ดุจเปลวไฟดวงสุดท้ายในใจฉันก็ถูกบดขยี้จนแหลกสลาย