กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 379 คนเบื้องหลังร้านชาด
สิ่งที่ทำให้ฉันตกตะลึงยิ่งกว่าคือ ชายหนุ่มที่เป็นคนขายของตรงหน้าดูเหมือนจะรู้จักเหลิ่งอู๋เยว่ เขากลัวจนตัวสั่นไม่หยุด แต่ใบหน้ายังคงแสดงความเคารพออกมา พลางเอ่ยว่า “คุณชายเหลิ่ง...คุณชายเหลิ่ง อย่าถือโทษผมอีกเลย คุณก็รู้ว่าผมแค่ทำตามคำสั่งของนายท่าน ผมแค่ขายชาดอยู่ที่นี่เท่านั้น ถ้าจะถามเรื่องอื่นผมก็ไม่รู้จริง ๆ”
พอได้ยินเขาพูดเช่นนั้น แววตาของเหลิ่งอู๋เยว่ก็เย็นชาลงกว่าเดิม
“ในเมื่อเป็นอย่างนั้น เก็บนายไว้ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว”
วินาทีถัดมา ฉันเห็นเหลิ่งอู๋เยว่ใช้มือออกแรงบีบ