กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358 รอยบนลำคอ
ที่ฉันพูดก็เป็นความจริงเหมือนกัน
หลังจากวันนี้ต้องรับมือกับทั้งอสูรงูและมู่รั่วเอ๋อร์ ฉันก็เหนื่อยล้าทั้งกายและใจจริง ๆ
ฉินหานเย่ได้ยินฉันพูดเช่นนี้ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว วินาทีถัดมา ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็รู้สึกว่าร่างเบาหวิวขึ้นมา
“อ๊ะ!”
ฉันร้องด้วยความตกใจ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าฉินหานเย่อุ้มฉันขึ้นมาในท่าเจ้าสาวเสียแล้ว