กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 328 คาถาตรึงวิญญาณ
ฉันชะงักแข็งทื่อไปทั้งตัว หันไปมองฉินหานเย่ข้างกายอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วโพล่งถามออกไป “ฉินหานเย่ คุณรู้ได้ยังไง?”
ฉินหานเย่ก้มมองฉัน น้ำเสียงเจือความเอ็นดูและจนใจอยู่หลายส่วน “ฉันเดาได้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่กลัวเธอจะคิดมาก เลยยังไม่ได้บอกเธอ”
หลังความตกใจในตอนแรกผ่านพ้นไป ฉันก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว
วิชาอาคมของเหลิ่งอู๋เยว่กับฉินหานเย่สูสีกัน หรือพูดให้ถูกก็คือ เพราะฉินหานเย่มีอายุขัยยืนยาวกว่า วิชาอาคมที่เขารู้ย่อมมีมากกว่าเหลิ่งอู๋เย่เสียอีก