กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 ฉินหานเย่มาแล้ว
เพราะอย่างนี้ ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเหลิ่งอู๋เยว่ถึงเริ่มลงมือกับฉันบ่อยครั้ง เพราะถึงเวลาแล้ว เขากลัวว่าจะพลาดช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด
เหลิ่งอู๋เยว่จ้องฉันด้วยแววตาเวทนาเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ
“ไม่ต้องห่วง ซูอวี้” เขาเอ่ยเสียงต่ำ “คุณคือชีวิตที่ฉันสร้างขึ้นมาด้วยมือตัวเอง ฉันจะไม่ทอดทิ้งคุณ หลังดวงวิญญาณของคุณออกจากร่าง ฉันจะหาภาชนะชั่วคราวให้คุณ แม้จะใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาไม่ได้ แต่ยืดเวลาออกไปอีกหลายสิบปีก็ยังไม่มีปัญหา”
ได้ยินเหลิ่งอู๋เยว่พูดเช่นนี้ ฉันก็รู้สึกว่าช่างน่าขันเหลือเกิน