กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 เส้นด้ายแดงปรากฏอีกครั้ง
ได้ยินคำพูดของฉิวลี่ลี่ ฉันก็อดรู้สึกใจหายวูบไม่ได้
ฉันคิดว่าเมื่อแม่ของเธอตายไปแล้ว ฉิวลี่ลี่น่าจะเข้าใจได้เสียทีว่าต้นตอของความเจ็บปวดทั้งหมดนี้มาจากความโลภและการไม่เจียมตัวของเธอเอง น่าจะรู้ว่าเส้นด้ายแดงในมือไม่ใช่ของขวัญจากสวรรค์อะไรทั้งนั้น แต่เป็นคำสาปอย่างแท้จริง
ต่อให้ไม่มีฉินจื่อหานแล้วจะเป็นอย่างไร
ตราบใดที่ยังมีเส้นด้ายแดงนี้ ฉิวลี่ลี่ก็จะยิ่งโลภมากขึ้นเรื่อย ๆ
อีกไม่นานเธอก็คงไม่พอใจแค่การเป็นดาราหญิง แล้วต้องการมากกว่านั้น