กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 ฉิวลี่ลี่ผู้คลุ้มคลั่ง
“อะไรนะ?”
พอได้ยินคำพูดของฉิวลี่ลี่ ฉันก็รู้สึกว่าสมองว่างเปล่าไปหมด
แต่ฉิวลี่ลี่กลับเปิดประตูห้องที่เก็บน้ำแข็งตรงหน้าออก ประตูค่อย ๆ เปิดพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด แล้วฉันก็ได้กลิ่นเหม็นเน่าลอยออกมาทันที
กลิ่นเหม็นเน่านี้เหมือนกับกลิ่นประหลาดที่ฉันได้กลิ่นจากตัวฉิวลี่ลี่ก่อนหน้านี้ไม่มีผิด และในเวลาเดียวกัน ในที่สุดฉันก็มองเห็นภาพภายในห้องเย็นตรงหน้าได้ชัดเจน
วินาทีนั้นฉันทนต่อไปไม่ไหว ต้องยกมือปิดปากแทบจะอาเจียนออกมา