กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 กลิ่นคาวเลือด
“โธ่ ฉันพูดเรื่องจริงนี่นา!” เสี่ยวฉิงทำปากยื่น บ่นอย่างอดไม่ได้ “เธอไม่คิดว่าฉิวลี่ลี่แปลกหรือไง พูดจาเหมือนคนเพ้อฝัน ที่สำคัญคือหลงตัวเองสุด ๆ ไม่รู้ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน แล้วก็ไม่รู้ว่าผู้กำกับพวกนั้นตาบอดกันหรือยังไง ถึงได้เลือกเธอเป็นนางเอกโดยเฉพาะ”
ฉันเงียบไป
คำพูดของเสี่ยวฉิงแม้จะฟังดูแรงไปหน่อย แต่ก็ไม่ผิดนัก
หลังจากอยู่ด้วยกันมาทั้งวัน ฉันก็ยังมองไม่ออกจริง ๆ ว่าฉิวลี่ลี่มีเสน่ห์ตรงไหนถึงทำให้ผู้กำกับเลือกเธอเป็นนางเอก แถมยังเปลี่ยนบทละครเพราะเธอโดยเฉพาะ