กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 ฉิวลี่ลี่หวั่นไหวแล้ว
“เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น” ฉินจื่อหานยิ้มบาง ๆ แต่ไม่ได้คิดจะพูดอะไรกับฉิวลี่ลี่ต่อ เขาเพียงหันมามองฉันที่อยู่ข้าง ๆ “อาสะใภ้สาม ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อน”
“ได้จ้ะ คราวนี้ขอบคุณเธอมาก”
ฉันพยักหน้า กำลังจะกล่าวลาฉินจื่อหาน แต่ไม่คิดว่าฉิวลี่ลี่ที่อยู่ข้าง ๆ จะเอ่ยปากขึ้นมาอีกครั้ง
“รอ รอก่อน”
ฉิวลี่ลี่พูดอย่างลนลาน สายตาของพวกเราทุกคนหันไปจับจ้องเธออีกครั้ง
พอเห็นฉิวลี่ลี่พูดกับตัวเองอีกครั้ง คิ้วงามของฉินจื่อหานก็ขมวดขึ้นเล็กน้อยอย่างแนบเนียน
“คุณหนูท่านนี้ ไม่ทราบว่ายังมีธุระอะไรหรือ”
“คะ คือว่า…”