กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 ครั้งหนึ่งฉันเคยเข้าใกล้ดวงดาว
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าพลังวิญญาณของฉินหานเย่ไม่ได้ถูกผนึกเลยแม้แต่น้อย ชีวิตของศิษย์พี่กับทุกคนที่เขาพามา จึงอยู่ในกำมือของฉินหานเย่ทั้งหมด
เพราะอย่างนั้นฉันถึงได้ขอให้เขาไว้ชีวิตศิษย์พี่กับคนอื่น ๆ
แต่ที่จริงฉันรู้ว่าคำขอนี้ของฉันมากเกินไป ถึงอย่างไรศิษย์พี่กับพวกพ้องก็ฆ่าคนในเผ่าจิ้งจอกไปมากมาย ถ้าฉันเป็นฉินหานเย่ ฉันเองก็คงไม่อยากปล่อยศิษย์พี่กับคนอื่น ๆ ไป
แต่สิ่งที่เกินคาดคือ ฉินหานเย่แทบไม่ต้องคิดก็เอ่ยเสียงเรียบว่า “ได้ ฉันรับปากเธอ”
เมื่อได้ยินฉินหานเย่พูดเช่นนั้น ฉันก็ชะงักไป