กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249 ความรักที่ไม่เท่าเทียม
พอเห็นชายคนนั้น แววตาของฉันก็อดฉายความตื่นตะลึงไม่ได้
ตั้งแต่รู้จักฉินหานเย่ ก็แทบไม่มีผู้ชายคนไหนทำให้ฉันรู้สึกตื่นตะลึงกับรูปลักษณ์ได้ แต่ชายเสื้อเขียวตรงหน้ากลับทำได้
เขาสวมชุดสีเขียวทั้งตัว ชายเสื้อพลิ้วไหวไม่หยุดท่ามกลางลมทะเลยามค่ำคืน เขาไว้ผมยาว บรรยากาศรอบตัวไม่เกี่ยวข้องกับทั้งดินแดนตะวันตกหรือความทันสมัยที่ว่าเลย มีเพียงกลิ่นอายแบบโบราณ
ใบหน้าของเขาหล่อเหลา แต่ไม่ได้หล่อเหลางดงามไร้ที่ติอย่างฉินหานเย่ หากเป็นความเย็นชาห่างเหินแบบหนึ่ง